De staat van het klimaat: zorgelijk, maar er zijn lichtpuntjes

 Klimaattop Parijs 2015: In een historisch akkoord beloofden 195 landen dat ze hun CO2-uitstoot drastisch zouden verminderen om onder de +2°C te blijven, liefst zelfs onder de grens van 1,5°C . Intussen is met de almaar stijgende vraag naar fossiele brandstoffen de grens van 1,5°C niet meer haalbaar.

Toch zijn er positieve ontwikkelingen.

Zonne-energie, windenergie en batterijen zijn de afgelopen jaren zo goedkoop geworden dat ze fossiele energie kunnen vervangen.

China, ooit de grootste uitstoter van CO₂ wil af van haar vervuilende uitstoot en zet volop in op hernieuwbare energie. Het land installeert meer hernieuwbare energie dan alle andere landen samen en is daarmee een drijvende kracht achter de omslag naar groene energie. Ook landen als Nepal, Pakistan en Ethiopië schakelen massaal over op elektriciteit en zonne‑energie. Niet zozeer uit klimaatbezorgdheid, maar vooral om energie-onafhankelijker te worden en kosten te besparen.

De Verenigde Staten kiezen een andere richting. De productie van olie en gas stijgt er sterk, waardoor het land bijna volledig in zijn eigen energie kan voorzien, maar de klimaatdoelen lijken er verder weg dan ooit met alle gevolgen van dien.

En wat met Europa? Europa kan gemiddeld maar 58% van haar energie produceren en is daarmee sterk afhankelijk van import, onder meer van vloeibaar gas uit de verenigde staten. In de huidige geologische context met fluctuerende energieprijzen maakt dit haar zeer kwetsbaar.

Toch is er in de industrie een bewustwording en kan men spreken van een stille revolutie in klimaattechnologie — alleen gaat het nog niet snel genoeg.

Intussen zorgt het nieuwste rapport van het IPCC, het VN‑orgaan dat klimaatonderzoek bundelt, voor veel discussie. Het minder slechte nieuws: de meest extreme klimaatscenario’s lijken van de baan. Volgens de huidige inzichten bereiken we pas rond 2100 een opwarming van 2°C. Dat klinkt geruststellend, maar veel wetenschappers waarschuwen dat zelfs met een opwarming van 2°C de gevolgen ernstig zullen zijn. Bovendien houdt het rapport geen rekening met de snelgroeiende energiebehoefte door artificiële intelligentie. En de realiteit toont dat de klimaatimpact geen ver van mijn bed show meer is. Stilstaan is dus echt geen optie meer.

Bronnen: De Tijd, klimaatreeks november 2025 De Standaard, Felix Voogt, “De meeste klimaatscenario’s zijn niet langer realistisch”, 5 mei 2026